Celem pracy było stworzenie projektu, który otwiera świat kultury przed osobami niewidomymi i słabowidzącymi – pozwala im nie tylko „zobaczyć”, ale przede wszystkim poczuć dziedzictwo Bolesławca. Inicjatywa przełamuje bariery pomiędzy sztuką a zmysłami. Przekształca wizualne elementy historii miasta w formy dotykowe i dźwiękowe, dzięki czemu każdy, niezależnie od stopnia widzenia, może doświadczyć jego kultury. Inspiracjami były zarówno potrzeba społeczna, jak i obserwacja dobrych praktyk w innych polskich muzeach. Kluczowym elementem procesu stała się współpraca z osobami niewidomymi i słabowidzącymi, które podzieliły się swoimi doświadczeniami i oczekiwaniami. Ich głos stanowił drogowskaz na każdym etapie projektu. Niezwykle ważna okazała się też kooperacja z Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, które wsparło projekt merytorycznie i kulturowo, otwierając przestrzeń dla innowacji. W efekcie powstała koncepcja, która łączy technologię, projektowanie i empatię. To nie tylko alternatywny sposób prezentowania dziedzictwa, ale też sposób na uczynienie go naprawdę wspólnym.